Flanders House is een mooie locatie. We zitten hier niet slecht. Het uitzicht op zich is al magnifiek genoeg om als levend tableau te kunnen dienen en, nee, beu word je dat nooit. Daar is de skyline van Manhattan veel te straf voor.
Maar af en toe moeten we toch ook ‘s herinnerd worden aan onze roots. Met doosjes Leonidas pralines die de collega’s en ik meebrengen uit België, en af en toe een verdwaalde Cha-cha of Chocotoff.
Maar het oog wil ook wel wat. Gelukkig hangt er hier ook kunst aan de muur. Eerst was dat een tentoonstelling over Pater (of moeten we Sint zeggen) Damiaan. Mooi en krachtig, maar het werd na een poos wel eens tijd voor iets nieuws. Elke dag tussen de melaatsen zitten, een mens wordt daar niet vrolijker van. De tentoonstellingen gingen dus roteren, want talent is er met bakken in Vlaanderen en muuroppervlakte is ook maar eindig. We onthielden: een foto van Bart Michiels over Passchendaele. Doeken van Luc Tuymans en Michael Borremans. Het befaamde ‘pussy shot’, heel gevat en spontaan betiteld door mijn collega Heidi. En sinds deze week: Vlaamse topfotografen. Ze zijn alles nog een beetje aan het waterpas aan het hangen, maar mij kan deze man alvast bekoren: Harry Gruyaert. Magnumfotograaf. Wassalon Soekie werd door hem vereeuwigd. Beslagen ruiten en al.
